چند روز پیش آقا معلم مان از ما خواست که در مورد کشور و زادگاهمان مقاله ای تهیه کنیم و همراه با نقشه و تصاویر و چه و چه به ایشان تحویل دهیم . اصل سخنش هم این بود که اکثر کشورها را می شناسیم و بهتر است در مورد زادگاهمان ( شهر یا روستا ) بنویسیم . یکی یکی در مورد زادگاهمان توضیح مختصری دادیم .
۱۳۸۶/۰۶/۱۵
انشای این هفته ما
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
۷ نظر:
شهربانو جان شهر هيچ تغييري نكرده
كمي شلوغ شده
مدرسه خيام يادتان هست؟
همان كه ايستگاه راه اهن روسها بود
من انجا درس خوانده ام انجا را به بهانه عريض كردن خيابان خراب كردند
شهر تقريبا تا قالا جوق گسترش يافته
و جاي تو هم خيلي خالي است
من هم دلم برای شهری که توش بودم تنگ شده
.
واقعا ارزش ادمها به هیچ چیز مادی نیست حتی به سواد هم نیست. به محبت و انسانییت انها است
.
این وب لاگ هم که معرفی کردین جالب بود
you did a wonderful job as always and thanks for the link.IT was totally true.
سه سال پیش از ماکو گذشتم .این شهر بامهربونی و سادگی مردمش
تو ذهنم نقش بسته و باید اعتراف کنم اولین بار اسم وبلاگت زن متولد ماکوو اون خاطرات منو به این وبلاگ
رسوند.هیچوقت اون اقای میانسال که با کلی عشق و علاقه از زیبابب های ماکو برای ما که شب رسیده بودیم چیزی دیده نمی شد تعریف کرد یادم نمیرههمین تعریفها باعث شد تا صبح دیرتر حرکت کنیم و اطراف ماکو و خود شهر رو ببینیم.
شاد باشی نازنین
اینو یادم رفت بگم ارزش آدمها فقط به اندازه عشقیه که تو قلبشون دارن و به دیگران هدیه می دنه.
من وقتی نوجوون بودم ماکو رو دیدم. چیز خیلی زیادی ازش یادم نیست به جز هتلش و مغازه هایی که پر بود از اجناس ترک که منو واقعا به هیجان آورده بود. آخه اونموقع ها زمان جنگ بود و قحطی اجناس خارجی!و بهمین دلیل من خاطره خوشی از شهر شما دارم
یک روانشناس مشهور می گفت هر کسی در خانواده همسرش شهروند درجه دو محسوب میشه و به این خاطر نمیتونه و نمیشه که اونها رو به اندازه خانواده خودش دوست بداره. اونها هم نمیتونن اونو به اندازه فرزندشون دوست بدارن. کاملا طبیعیه.
تا آنجا که اطلاع دارم اکثر شهرهای مرزی کارشان قاچاق هستش و باور کنید بدترین و نامردترین افراد دی این شهر هستند البته باید از انسانهای خوب ماکو عذرخواهی میکنم همه اینطور نیستند منظورم اکثریت بود نه همه
کیوان
ارسال یک نظر